Het lied van de haan
Vandaag heb ik een gedetailleerde kaart van Quito gekocht waarop alle musea, postkantoren (die zijn er niet zoveel hier), ziekenhuizen, supermarkten, en buslijnen zijn aangegeven. Zonder kaart is het gemakkelijk verdwalen in onze enorme stad. Het is nog steeds overweldigend de vele vele huizen in de vallei te zien liggen omringd door bergen waarop de buitenwijken van Quito zijn gebouwd. Het zuiden waar we wonen is arm en er is behalve de markten en vele winkeltjes aan huis niet veel te beleven. Onze wijk heet Chillogallo wat  ’het lied van de haan’  betekent. Behalve de mensen en honden wonen er hier ook veel hanen die ervan houden om ’s nachts om twee uur, om drie uur en als het hen belieft ook nog om vijf uur hun schrille lied te laten horen. Wat meer naar het Noorden ligt het centro histÓrico waar we bijna elke middag rondslenteren, met het mooie ‘Plaza grande’, de vele kathedralen, musea en oude gebouwen. Het kost ons ongeveer drie kwartier om het centro histÓrico te bereiken met de bus. Lang, maar we vervelen ons nooit. Verkopers springen in en uit de bus om hun koopwaar al schreeuwend aan te prijzen. We zien snoepjes, ijsjes, caramellos, kranten en meer van dat langsflitsen.

Carnaval
Afgelopen maandag en dinsdag stonden in het teken van carnaval. We moesten voortdurend op de hoede zijn voor de spuitbussen met ‘Carioca’, een soort scheerschuim maar dan wat blubberiger, het rondstuivende meel en de kapotspattende eieren. Al deze ingrediënten bij elkaar resulteren in een heerlijk klevende koek op je jas of hoofd.
Carnaval wordt hier erg uitgebreid gevierd, ook de kerk doet er uitbundig aan mee. Van oorsprong is het een christelijk feest waarmee de vastenperiode wordt ingeluid die tot aan Pasen duurt. Zondag mocht iedereen zijn ‘niños Dios’, kleine poppetjes gedragen op een kussen naar voren brengen om te laten zegenen met water. De kleine poppetjes staan symbool voor de kinderen van het gezin en de kindskinderen en het water duidt op bescherming van God. Na de dienst werd er uitbundig gestrooid met rozenblaadjes en gespoten met het beruchte scheerschuim waardoor we uiteindelijk met schuimende witte gezichten op de stoep van de kerk stonden.

Maandag was het vervolgens carnaval op straat waarbij er een grote optocht met gedecoreerde wagens langskwam. Het langs de weg staan, veranderde ons langzamerhand in vieze, witte, aan alle kanten klevende taarten. Het meel was niet meer uit onze ogen te wrijven en ons haar glom van al het scheerschuim. Gelukkig hadden we zelf ook een flinke bus met ‘carioca’ waarmee we lustig wraak hebben genomen op onze ‘vijanden’.

Gringos
Als blanke ben je hier direct het mikpunt van alle jeugd. Regelmatig hoorden we het woord ‘gringos’ waarna we weer een lading sop en meel over ons heen kregen. Het woord gringo is oorspronkelijk bedoeld voor de Noord-Amerikanen maar wordt vaak voor alle blanken gebruikt, die hier zeldzaam zijn.
Het woord heeft eigenlijk een erg negatieve betekenis maar wordt niet altijd meer als zodanig gebruikt. ‘Gringo’ komt van ‘green go!’ wat duidt op de groene uniformen van de Amerikanen in Vietnam. Het wordt wel duidelijk dat de Ecuadoranen niet zo weg zijn van de Noord-Amerikanen en hen liever de deur wijzen. Vaak zijn de mensen zich niet meer zo bewust van de negatieve betekenis van het woord en gebruiken ze het gewoon voor alles wat blank is. Zo is er ook de wat lievere vorm van het woord:  ‘gringitos’.

Categories: Geen rubriek
5 Comments »

Vandaag belde Melanie (hoofd van de stichting) ons of we haar konden helpen. Binnenkort is er een rechtszaak tegen iemand die een meisje van 8 misbruikt heeft. Uit psychologisch onderzoek is gekomen dat het meisje achterlijk is. Dit houdt in dat dat de straf voor de misbruiker lager uit zal vallen. Het schijnt hier minder erg te zijn om “achterlijke” meisjes te verkrachten.

Melanie vroeg ons of we testjes bij het meisje kunnen afnemen om haar intelligentie te meten. Dat is lastig, want bij kinderen van 8 jaar zijn vooral erg uitgebreide tests gebruikelijk, die Marijke en ik hier onmogelijk kunnen nabootsen. We bedenken nu welke onderdelen van de tests we kunnen gebruiken zodat we een indicatie van haar intelligentie kunnen geven.

Hopelijk is de rechtbank gevoelig voor het oordeel van blanke psychologen uit Europa. Volgens Melanie is het meisje van 8 namelijk helemaal niet “achterlijk”. Ecuador heeft dus ook zijn mindere kanten..

Hieronder nog een foto van mooi Ecuador: we zijn op de evenaar geweest met Spaanse les, bijzonderder dan verwacht.

Categories: Geen rubriek
2 Comments »

Los Jugos (fruitdrank)

Het fruit hier is onweerstaanbaar. We hebben al allerlei vreemde soorten fruit geproefd waarvan de namen moeilijk te onthouden zijn en de smaak soms niet thuis te brengen is. Elke ochtend krijgen we een  jugo (vruchtensap) van piñas (ananas), tomatos del arbos (tomaten van de bomen maar de smaak verschilt totaal van onze tomaten), moras (bramen) of naranjillas (hele kleine sinaasappeltjes). Bij el almuerzo (de warme middagmaaltijd) krijgen we vaak verse vruchten als nagerecht en als tussendoortje zijn ze ook heerlijk. We hoeven ons dus niet veel zorgen te maken over een vitaminetekort.

Naast het fruit zijn kruiden hier ook populair waarvan heerlijke natuurlijke thee wordt bereid. We staan versteld van de kunsten van onze gastmama die voor elk kwaaltje wel een speciale kruidenthee weet te bereiden. Zo kreeg ik zaterdag thee met oregano om mijn maag tot rust te brengen en het leek warempel te werken. In ieder geval was de zachte smaak van de thee op het moment zelf al erg rustgevend.

Middelpunt van de markt

Op dit moment zit ik  te genieten van een heerlijke zoete sappige mango die we op de markt hebben gekocht. Er zijn veel markten hier in Quito-zuid. Allerlei vreemde soorten fruit worden kleurrijk uitgestald samen met de kruiden, groenten en vis. Er schijnen ook markten te zijn waar hele koeien en varkens aan een lijn hangen om verkocht te worden maar ik zit nog niet te popelen om daar onderdoor te lopen. De grote fruitmarkt waar we met Lupe en Jaime zijn geweest was een bijzondere ervaring.

Waarschijnlijk komen er niet zo vaak blanken op deze markt want alle ogen waren op ons gericht en we waren het middelpunt van de hele grote markt. We werden bekeken door lachende mannen, fluitende jongens, achterdochtige en nieuwsgierige vrouwen en vrijpostige kinderen. Onze camera’s brachten verschillende reacties teweeg. Bij een beleefd vragen of we een foto mochten maken, kropen veel vrouwen snel dieper hun kraampjes in om maar niet te worden vastgelegd en verschillende hoofden draaiden de andere kant op.

Kids

De kinderen vormden hierop een uitzondering. Met hun grote zwarte ogen bekeken ze ons vol interesse en het zien van zichzelf op het schermpje van de camara was een waar wonder. Snel werden alle kinderen van de markt opgetrommeld om ook op de foto te kunnen en steeds weer volgde er een enthousiast ¡màs! (meer). 

De kinderen zijn echte guapos (knapperds) en erg schattig. Met hun kleine bruine handjes willen ze heel graag even de camera ‘voelen’ en trekken ze aan je jas om maar bij je te kunnen lopen. Ook de hele kleine kinderen maken zich op de markt nuttig voor hun families. Een klein meisje van een jaar of drie stak vragend een zak tomaten naar me toe en zo lopen er nog heel wat kleine verkopertjes met hun geveegde stoffige gezichtjes op de markt.

Omslagdoeken

De oudere mensen zien er mooi uit met hun gekleurde omslagdoeken en gebruinde gezichten. Veel van hen vinden het leuk om een praatje te maken. De mooie oude mevrouw op de foto hieronder doet haar plastic omslagdoek af voor de foto en roept even enthousiast als de kinderen ‘kijk, kijk!’ naar haar dochter als ze zichzelf op de foto ziet.

We vinden het echt heerlijk om over de markt te slenteren, is het niet voor de mensen dan is het wel voor de prijs. Voor 1 dollar koop je een pond aardbeien of bramen.

P.s. de lay-out is wel heel lelijk zie ik, maar dat komt later wel weer. Ik ga nu genieten van de warme zon!

Update: layout gefixed…

Categories: Geen rubriek
3 Comments »

Het mooie centro historico.
We zijn deze weg afgelopen en kwamen uit bij een grote kerk van waar we supermooi uitzicht hadden over de stad.

Dit is het uitzicht, mooi…

Salsa! In de buurt trad een erg goede band uit Colombia op. Die Ecuadorianen kunnen mooi dansen! We waren trouwens echt een bezienswaardigheid daar. Terwijl we dansles kregen van ons gastgezin werden we constant bekeken. Desondanks nog nooit zo heerlijk gedanst, hopelijk kan dat elke week hier.

Categories: Geen rubriek
3 Comments »

Het weer
Buiten stort de regen neer en Marijke en ik zitten warm in een internetcafe met Spaanse muziek. Het weer is loco, volgens de Ecuadorianen, en dat is ook zo. Er zijn 4 seizoenen op één dag. Ik weet van gekkigheid niet wat ik aan moet trekken. Vanmorgen had ik lange mouwen aan, maar dat werd veel te warm. Daarna in een shirt met korte mouwen met factor 40 op mijn neus naar Spaanse les. Aan het eind van de middag moesten we met onze paraplu´s op naar buiten in de stromende regen. En nog ben ik verbrand, de felle zonnestralen gaan recht (letterlijk hier op de evenaar) door de wolken en zwarte broeken heen.


Spaanse les
Wat betreft Spaans, elke dag kunnen we ons beter redden. We hebben samen met een andere vrijwilliger (Eva) van onze stichting van 2 tot 6 les bij een vrouw thuis. Dat is redelijk lang, maar gelukkig is er veel afwisseling. We eindigden bijvoorbeeld met kwartet en burro (ezelen in het Spaans) en nu moet ezel Marijke een taart bakken tijdens Spaanse les. Morgen leren we Spaans aan de hand van salsa en eindigen we de les met almuerzo (warme lunch). ´s Avonds zijn we uitgenodigd voor een salsafeest hier in de buurt. Genoeg te doen dus.

Een filmploeg van Link (´Aanpakken en wegwezen´) komt ons trouwens filmen tijdens Spaanse les. Zij volgen twee meisjes (de twee links van mij op de foto) die stage lopen bij onze stichting en zullen de komende 11 dagen hen volgen (en waarschijnlijk ook ons). In september is de uitzending.

Nu ga ik stoppen, want we gaan bijna eten,

Besos!

Categories: Geen rubriek
2 Comments »