Sinds kort zijn we begonnen aan een beloningssysteem voor een jongen die amper wat wil doen in de klas. Hij heet Antoni. Uit een eerder gesprek met hem bleek dat zijn ongehoorzame gedrag niet erg verwonderlijk is. Hij heeft veel spanning thuis. Zijn vader drinkt en wil dat zijn zoon meteen na de basisschool gaat werken. Antoni vindt het echter naar eigen zeggen leuk om te leren en wil graag naar de middelbare school. In de praktijk is daar alleen niet veel van te merken. Hij doet amper wat en we zien hem vaak met een dwars hoofd ruzie hebben met de leraren.

Afgelopen week ben ik met hem gaan praten of hij wil werken voor een beloning. De beloning zou zijn dat we een keer per week onder schooltijd wierookplankjes met hem gaan beschilderen. Tot mijn verbazing wilde hij dit graag. Hij tekent erg veel en heeft er talent voor. Elke week komen we evalueren of hij zich dagelijks aan de 3 ‘gedragsafspraken’ gehouden heeft en per week genoeg stickers verdiend heeft. Bij genoeg stickers mag hij wierookplankjes beschilderen.

Een dergelijk beloningssysteem is in Nederland niet al te ingewikkeld om uit te voeren met een leerkracht. Hier gaat het toch wat moeizamer. De lerares wilde meteen een beloningssysteem voor elke leerling in de klas opstellen. Ik heb het haar afgeraden om dat veel te veel werk is. Dat zou betekenen dat de lerares elke dag met elke leerling hun gedrag moet evalueren en bovendien elke week een nieuwe beloning moet verzinnen. ‘No hay problema, maak je niet druk, het komt wel goed’, zegt ze. Ik heb haar nog een keer duidelijk gezegd dat het voor een leerling en niet voor de hele klas bedoeld is. Ik heb het maar aan haar overgelaten wat ze met mijn advies doet.

Vandaag kwamen Marijke en ik langs om Antoni’s gedrag van deze week te evalueren. Bij het binnenkomen in de klas zagen we al aan het hoofd van de lerares dat ze niet erg blij was met onze komst. Snel merkten we waarom. Ze had de hele week niet met Antoni zijn gedrag geëvalueerd. ‘Het was erg druk, er was voetbal en de hele week was erg vol’, zei ze. We besloten zelf maar het gedrag van alleen deze dag met Antoni te evalueren. Schilderen moest dan maar eventueel een week later.

We riepen Antoni de klas uit om te kijken of hij zich deze maandag aan de 3 gedragsafspraken had gehouden. Hij had echter geen zin en na 3 a 4 keer vragen bleef hij nog zitten. We hadden geen zin om nog langer te wachten en zijn weggegaan. ‘Prima, no hay problema, als jij niet wil, dan gaan we’. Hij schrok daar wel een beetje van. Het was misschien een harde reactie, maar we zien dagelijks leraren aan hem zeuren en veel aandacht geven aan zijn negatieve gedrag. Dat willen we niet, de bedoeling is juist zijn positieve gedrag te stimuleren.

Maandag komen we weer terug. Het is afwachten hoe het zal zijn; heeft de juf geëvalueerd? Wil Antoni schilderen? We hopen het, want we zien veel mogelijkheden in deze jongen, alleen heeft hij zijn omgeving niet echt mee.

Categories: Geen rubriek