In de vorige blog schreef Marijke over onze les seksuele voorlichting. We wilden graag nog laten weten hoe het is afgelopen.

Onze les seksuele voorlichting wilde de directrice zonder commentaar van ons in alle rust veranderen, waardoor de les een dag uitgesteld moest worden. Een beetje teleurgesteld (zoveel uren werk leek met weinig moeite van de tafel geveegd te worden) en ook nerveus, kwamen we een dag later terug naar school. Niet al te optimistisch liepen we naar de kamer van de directrice. Daar aangekomen, liet de directrice de computerleraar en nog 3 andere leraressen op komen draven. Samen zouden we op de laptop de Powerpoint-presentatie nog een keer doornemen. Daar stonden we dan, 2 meisjes uit Nederland, omringd door 5 Ecuadorianen die onze les van seksuele voorlichting gingen beoordelen.

Aangezien het woord ´erectie´ al te aanstootgevend was voor de directrice, hadden we weinig hoop dat er nog veel sheets van onze Powerpoint over zouden zijn. Tot onze verbazing was er na de eerste ´censurering´ waar wij bij waren, niets verwijderd. De directrice las regel voor regel onze Powerpoint voor en knikte bij elke zin instemmend. ´Ja, het kan ongemakkelijk zijn om er over te praten, maar het is een normaal deel van het menselijk leven, dat is echt waar´, was een regel waar ze het erg mee eens was. De andere leerkrachten luisterden braaf hoe ze traag onze hele les doorlas. Uiteindelijk werd er niets meer verwijderd. We kunnen de Ecuadorianen nog niet helemaal doorgronden…

Uiteindelijk hebben we de les in 2 klassen gegeven, waarvan 1 x zonder Powerpoint en in het Spaans. Je leert hier vanzelf flexibel te zijn (´ja de directrice heeft de laptop mee naar huis genomen´) en je niet te schamen voor Spaanse blunders. Van te voren hebben we overigens een regel gesteld dat de kinderen ons niet mogen uitlachen om al te vernederende momenten te voorkomen. Gelukkig waren de meeste leerlingen heel respectvol. De leerkrachten zijn ook steeds vriendelijker tegen ons. Ze stellen vragen, geven tips over wat te bezoeken en één leraar wilde zelfs met ons naar de kust. Dat is dan weer een beetje teveel van het goede.

Al met al voelt de school steeds meer als ´onze school´. De eerste indruk die we op de school hebben achtergelaten, is echter niet helemaal reëel. In de lerarenkamer werd bijvoorbeeld gevraagd of we seksuologie studeren. De directrice zei ook - in het bijzijn van 4 leerkrachten bij de 2e ´censurering´- dat we computerexperts waren. Nadat we dat ontkenden, zei ze ´jawel, jullie zijn wel experts in computers´. Vervolgens voegde ze er aan toe ´en experts in sex´. Iedereen moest heel hard lachen; inmiddels  is het ijs wel gebroken. We weten echter niet of we blij moeten zijn met onze reputatie.

Categories: Geen rubriek